خشک‌کن هوای فشرده

هوای محیط همیشه حاوی مقداری بخار آب است که پس از فرآیند فشرده‌سازی کمپرسور و در خروجی آن افزایش می‌یابد. از آنجا که مولکول‌های هوا، بر خلاف مولکول‌های آب، قابلیت فشرده شدن دارند، این بدان معناست که برای مثال، ۱ متر مکعب هوای فشرده شده در فشار ۷ بار، مقدار آب مساوی با ۷ متر مکعب هوای اطراف کمپرسور را در خود دارد. بخار آب در دماهای پایین به صورت آب چگالشده و می‌توان آن را با جداسازی و گرم‌کردن مجدد هوا خشک کرد. این فرآیند در خشک‌کن‌های سردکننده (Refrigerant Dryers) رخ می‌دهد. این خشک‌کن‌ها می‌توانند رطوبت موجود در هوا را تا حداقل نقطه شبنم +۳ درجه کاهش دهند و عملاً نمی‌توانند این مقدار را پایین‌تر ببرند، چون این نوع خشک‌کن‌ها با خنک کردن هوا، آب موجود در آن را توسط چگالش جدا می‌کنند. به دلیل خطر یخ‌زدگی آب در دماهای پایین‌تر، امکان جداسازی مولکول‌های بخار آب در دماهای پایین‌تر وجود ندارد. مولکول‌های آب به سطح مواد جاذب رطوبت که قابلیت بازیابی دارند، جذب می‌شوند. این فرآیند در خشک‌کن‌های PSA اتفاق می‌افتد.