مشخصات کلیدی
ویژگیهای فیزیکی: مایعی بیرنگ و بیبوی است، طعمی تلخ دارد و کمی اسیدی است.
کاربرد: این ماده یک اکسیدان رایج است که به عنوان سفیدکننده در صنایع نساجی، کاغذسازی، سلولزی، متالورژی و مواد معدنی، شیمیایی و رنگرزی، غذایی، دارویی، آرایشی و بهداشتی، الکترونیک و تصفیه فاضلاب استفاده میشود.
پایداری و تعامل: پراکسید هیدروژن به تدریج تجزیه شده و به آب و اکسیژن تبدیل میشود. این تجزیه در محیط خنثی سریعتر و در محیط اسیدی نسبت به محیط خنثی کندتر است. همچنین در معرض نور یا گرما تجزیه میشود، بنابراین باید در ظرفی مات و دور از حرارت نگهداری شود. برخی اشیاء مانند گرد و غبار دیاکسید منگنز و گرد فلز، تخریب پراکسید هیدروژن را تسریع میکنند.
واکنش اضطراری و خطرات:
افراد را از منطقهی پاشش یا نشت و بالادست آن دور نگه دارید. از تجهیزات حفاظت فردی استفاده کنید. در صورت نشت، فوراً اقدام به رفع آن کنید. اگر یکی از گالنها نشت داشت، آن گالن آسیبدیده را از دیگران جدا کنید.
پراکسید هیدروژن با مواد ناسازگار مانند خاک اره، چوب، قلیاها، سفیدکنندهها و غیره واکنش داده و باعث آتشسوزی و انفجار میشود. هنگام گرمشدن گاز اکسیژن تولید میکند که خطر آتشسوزی را افزایش میدهد.
این مخلوط نباید در محیط رها شود. مقادیر کم را با آب فراوان وارد فاضلاب کنید.
نگهداری و انبارداری: محصول را در مکانی خشک با تهویه مناسب و دور از حرارت/جرقه/شعلههای باز و در دمای زیر ۶۰ درجه سانتیگراد نگه دارید. از تماس با مواد ناسازگار، ارگانیک و قابل اشتعال پرهیز کنید. در ظرفی مجهز به دریچه نگهداری کنید. هنگام حمل و نقل سیگار نکشید.
بستهبندی: در گالنهای پلیاتیلن (HDPE) با ظرفیتهای ۳۰ و ۶۵ لیتر، مخازن IBC با ظرفیت ۱۰۰۰ لیتر و تانکرهای ۵ و ۲۰ متر مکعب عرضه میشود.