تک‌آنزیم چندکاره جهانی

افزایش ارزش تغذیه‌ای با آزادسازی مواد مغذی بهبود تأمین انرژی کاهش تأثیر ترکیبات ضد تغذیه‌ای در اکثر رژیم‌های غذایی طیور، سه ماده مغذی پرهزینه شامل انرژی، پروتئین و فسفر هستند. اخیراً تولیدکنندگان تمایل نشان داده‌اند تا با استفاده از منابع گیاهی ارزان‌تر مانند غلات (جوی دوسر، گندم، چاودار و تریکاله) هزینه‌ها را کاهش دهند. به دلیل محتوای بالای نشاسته (بین ۴۷ تا ۶۹ درصد بر اساس ماده خشک)، غلات یکی از اجزای اصلی خوراک دام و طیور محسوب می‌شوند. علاوه بر این، بسته به نوع غلات، آنها می‌توانند بین ۲۵ تا ۴۰ درصد پروتئین خام مورد نیاز در جیره مرغ‌های گوشتی را فراهم کنند. در غلاتی مانند گندم، ذرت و جو مقدار قابل توجهی ترکیبات ضد تغذیه‌ای (ANFs) در دیواره سلول‌ها وجود دارد. مهم‌ترین این ترکیبات، پلی‌ساکاریدهای غیرنشاسته‌ای و برخی مهارکننده‌های پروتئینی مانند مهارکننده‌های تریپسین و گلیسینین هستند. افزایش سطح این ترکیبات در خوراک، به‌طور منفی بر قابلیت هضم و استفاده مواد مغذی تأثیر گذاشته و به حدی است که حدود ۱۵ تا ۲۵ درصد از خوراک مصرفی حیوانات تک‌معده‌ای بدون هضم دفع می‌شود. علاوه بر این، حضور ترکیبات ضد تغذیه‌ای غیرقابل هضم در رژیم حیوانات تک‌معده‌ای می‌تواند ویسکوزیته روده را افزایش داده و جذب مواد مغذی، به‌ویژه چربی‌ها و پروتئین‌ها را کاهش دهد. این ممکن است با بروز عفونت‌های پاتوژن مانند انتریت نکروتیک همراه باشد که به سلامت طیور آسیب رسانده و هزینه‌های تولید را افزایش می‌دهد. استفاده از آنزیم‌ها علاوه بر کاهش تأثیر ترکیبات ضد تغذیه‌ای، گزینه‌ای مفید برای بهبود جنبه‌های تغذیه‌ای و اقتصادی تولید طیور است.