مشخصات کلیدی
تقویت میکروفلور رودهای در دستگاه گوارش
بهبود ضریب تبدیل خوراک
افزایش کارایی دستگاه گوارش
بهبود کیفیت پوسته در مرغهای تخمگذار
بهبود عملکرد دستگاه گوارش، متابولیسم بدن، هضم و جذب بهتر غذا
تحریک رشد باکتریهای مفید و کاهش سرعت عبور آنها از دستگاه گوارش
کاهش سطح متابولیتهای نیتروژنی
افزایش تولید اسیدهای چرب کوتاهزنجیره
افزایش جذب مواد معدنی مانند کلسیم
در سالهای اخیر، استفاده از پریبیوتیکها بهعنوان ترکیبات غذایی بسیار مفید با هدف کمک به تغییر تعادل باکتریایی روده به سمت باکتریهای پتانسیل مفید و بهبود سلامت حیوانات مورد توجه قرار گرفته است. پریبیوتیکها الیاف کربوهیدراتی غیرقابل هضم هستند که منبع کربن مناسبی برای رشد میکروارگانیسمهای مفید در دستگاه گوارش محسوب میشوند. از مهمترین مواد با پتانسیل پریبیوتیک میتوان به الیگوساکاریدها، نشاسته مقاوم به هضم و اینولین اشاره کرد.
پریگلد (PREGOLD) حاوی ترکیبات مؤثر اینولین، فروکتوالیگوساکارید (FOS)، بتا-گلوکان، مانان الیگوساکارید (MOS) است. اینولین توسط باکتریهای مفید تخمیر شده و اسیدهای چرب کوتاهزنجیره تولید میکند و در تقویت سیستم ایمنی مؤثر است. FOS تأثیراتی مانند کاهش یبوست و کاهش سطح تریگلیسرید، فسفولیپید و کلسترول سرمی دارد و همچنین جذب بهتر کلسیم و منیزیم و مهار تولید آنزیمهای ردوکتاز را به همراه دارد. بتا-گلوکان به عنوان پریبیوتیک در تولید اسیدهای چرب کوتاهزنجیره به ویژه اسید استیک، اسید بوتیریک و اسید پروپیونیک توسط میکروفلور مفید مؤثر است. MOS یکی از مهمترین ترکیبات پریبیوتیک است که فلور گوارشی مفید روده آن را بهعنوان منبع انرژی برای رشد و تکثیر استفاده میکند.