مخزن فشار

مخزن فشار یک محفظه بسته است که برای نگهداری گازها یا مایعات تحت فشاری بسیار بیشتر یا کمتر از فشار محیط طراحی شده است. مخازن فشار به طور گسترده‌ای در صنایع مختلف از جمله پتروشیمی، نفت و گاز، شیمیایی و صنایع غذایی استفاده می‌شوند. برای طراحی منبع تحت فشار، شرایط عملکرد مخزن، نوع ماده‌ای که در مخزن ذخیره می‌شود، ابعاد آن و محل قرارگیری آن باید برای مهندس طراحی مشخص شود. چهار ماده‌ مورد استفاده در ساخت بدنه مخازن فشار عبارتند از: تیتانیوم، آلیاژهای نیکل، فولاد ضدزنگ و فولاد کربنی. طبق استاندارد ASME SEC VIII، مخزن فشار به مخزنی گفته می‌شود که فشار طراحی آن بیش از ۱۵ psi و کمتر از ۳۰۰۰ psi باشد. این مخازن فلزی معمولاً به صورت استوانه‌ای یا کروی برای ذخیره یا انجام فرآیندهای شیمیایی مایعات یا گازها هستند و توانایی تحمل بارهای مختلف (فشار داخلی، فشار خارجی و خلاء داخلی) را دارند. مخازن فشار تجهیزاتی هستند که کاربرد خاص و مهمی در بخش‌های آب و فاضلاب، نفت و پتروشیمی و در بسیاری از صنایع بزرگ مانند نیروگاه‌ها و حمل و نقل دارند و بنابراین توجه به طراحی و ساخت آنها اهمیت ویژه‌ای دارد. مخزن فشار استاندارد اصلی طراحی این مخازن ASME SECTION VIII است که توسط انجمن مهندسان مکانیک آمریکا توسعه یافته و هر چهار سال یک بار تجدیدنظر می‌شود. معیار رعایت این استاندارد این است که فشار داخلی مخزن بیشتر از ۱۵ psi باشد. مخازن فشار به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که در فشارها و دماهای معین به شکل ایمن عمل کنند که به آنها فشار و دمای طراحی گفته می‌شود. طراحی و ساخت چنین تجهیزات فشاری بدون اصول و استفاده از کدها و استانداردهای طراحی بسیار خطرناک و حادثه‌خیز خواهد بود. در ساخت مخازن فشار با جوشکاری، چندین روش بسته به جنس فلز پایه، نوع کاربرد، حساسیت در ساخت مخزن و تجهیزات کارگاه قابل استفاده است که شامل جوشکاری با الکترود دستی، جوش MIG، جوشکاری با قوس زیرپودری و جوش TIG می‌شود. در این روش، پس از نورد بدنه مخزن و ساخت کلاهک آن، آنها به هم جوش داده می‌شوند.