سیلیکا یا اکسید سیلیکون با فرمول شیمیایی SiO2

سیلیکا سیلیکا یا اکسید سیلیکون با فرمول شیمیایی SiO2 فراوان‌ترین ترکیب اکسیدی در پوسته زمین است. سیلیکا به صورت آزاد یا در ترکیب با اکسیدهای دیگر در طبیعت وجود دارد. به طور کلی، کاربردهای سیلیکا عبارتند از: تولید شیشه، چینی، تولید فروسیلیکون، سرامیک، تولید آجر آهکی شنی، ریخته‌گری، تولید سیلیکات سدیم، تولید سایر مواد سیلیکایی، به عنوان نیمه‌هادی در صنعت الکترونیک و تولید پشم شیشه. مقدار قابل توجهی از سنگ ماسه خرد شده به عنوان مصالح ساختمانی استفاده می‌شود. سیلیکایی که در هر یک از این صنایع استفاده می‌شود باید از کیفیت خاصی برخوردار باشد. ترکیب شیمیایی، ساختار کانی‌شناسی و خواص فیزیکی سیلیکا کیفیت و کاربردهای آن را در هر یک از این صنایع تعیین می‌کند. ترکیب شیمیایی سیلیکا در واقع درصد SiO2 در سنگ و همچنین درصد هر یک از اکسیدهای دیگر است که به طور معمول همراه با SiO2 در ذخایر مختلف وجود دارد. اگر درصد هر یک از آن‌ها از حد معینی فراتر رود، استفاده از آن در صنایع مختلف محدود یا غیرممکن خواهد بود. علاوه بر درصد SiO2، ساختار کانی‌شناسی سنگ نیز در تعیین کیفیت و کاربردهای آن نقش مهمی ایفا می‌کند، زیرا SiO2 ممکن است به صورت سیلیکات‌های مختلف حضور داشته باشد، بنابراین این موضوع روش معدنی‌سازی و نحوه حذف ناخالصی‌ها را تعیین می‌کند. خواص فیزیکی سیلیکا نیز به همین شکل تحت تأثیر قرار می‌گیرد و برای خرد کردن، گرانول کردن پودر سیلیکای تولید شده و تعیین کاربردهای پودر تولید شده مناسب خواهد بود. کاربرد سیلیکا در صنایع لعابکاری: سیلیکا یکی از اجزای شیشه است و با موادی مانند فلدسپات، نفیلین سینیت، سودا و غیره ترکیب می‌شود تا انواع مختلف شیشه سیلیکایی ساخته شود. سرامیک: کوارتز در ساخت انواع مختلف سرامیک‌ها و وسایل بهداشتی استفاده می‌شود.