درمان واریس با کپسول‌های Vinicin Barij

شکل محصول قرص ۳۳۵ میلی‌گرمی در یک ظرف دارویی همراه با بروشور در یک جعبه مقوایی استاندارد شده بر اساس وجود ۴.۴۶ میکروگرم لوتئولین در هر قرص روش مصرف یک کپسول هر ۱۲ ساعت ترکیبات محصول عصاره انگور عصاره شاه بلوط هندی عوارض جانبی احتمالی اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف و اثربخشی مواد موثره محصول در بارداری و شیردهی وجود ندارد. در صورت سابقه بیماری کلیه، کبد یا قلب از مصرف خودداری کنید. مصرف همزمان محصولات حاوی پلی فنول‌های هسته انگور با ویتامین C در بیماران مبتلا به فشار خون ممکن است باعث افزایش فشار خون شود. ۱ وریدهای واریسی رگ‌های مارپیچی گشاد شده‌ای هستند که معمولاً در اندام‌های تحتانی دیده می‌شوند. عوامل خطر واریس شامل سرفه مزمن، یبوست، سابقه خانوادگی بیماری وریدی، جنسیت زن، چاقی، سن بالا، بارداری و ایستادن طولانی‌مدت است. پاتوفیزیولوژی اصلی واریس مورد بحث قرار گرفته است، ولی استعداد ژنتیکی، نارسایی دریچه‌ها، تضعیف دیواره رگ‌ها و افزایش فشار داخل وریدی دخیل هستند. علائم واریس شامل احساس سنگینی و درد، خارش یا سوزش و تشدید علائم پس از ایستادن طولانی است. عوارض احتمالی واریس شامل عفونت، زخم‌های پا، تغییر در جریان خون (راکد) و ترومبوز می‌باشد. برخی گزینه‌های درمانی رایج شامل جلوگیری از ایستادن و خستگی طولانی، نگه داشتن عضو آسیب‌دیده در ارتفاع، ورزش، اعمال فشار خارجی، درمان دارویی، کنترل عوامل خطر قلبی-عروقی، کاهش التهاب محیطی و کاهش وزن است. با این حال، درمان‌های تهاجمی‌تری مانند لیزر، اسکلروتراپی و جراحی نیز وجود دارد. انتخاب درمان به عوامل مختلفی از جمله علائم بیمار، ترجیح بیمار، هزینه و مهارت پزشک بستگی دارد. نارسایی مزمن وریدی (CVI) عمدتاً ناشی از فشار خون وریدی و اختلال ثانویه در بازگشت موی‌عروقی به ورید است که باعث راکد ماندن مزمن وریدها در پوست اندام‌های تحتانی و بروز تغییرات مرتبط می‌شود. در مطالعه‌ای درباره تأثیر عصاره هسته انگور بر اختلالات مقاومت موی‌عروقی در بیماران مبتلا به فشار خون و دیابت، مقدار ۱۵۰ میلی‌گرم عصاره هسته انگور در روز به خوبی تحمل شد و مقاومت موی‌عروقی به طور قابل توجهی بهبود یافت (p <0.0005 و p <0.005). در یک مطالعه باز برای ارزیابی ایمنی و تحمل اولیه شاه بلوط در درمان نارسایی مزمن وریدی، بیماران دو بار در روز هر بار یک قرص ۵۰ میلی‌گرمی به مدت ۸ هفته مصرف کردند. در بازدیدهای دوم و سوم، بیماران تحمل خوب و نسبتاً خوبی به دارو گزارش کردند (به ترتیب ۹۰٪ و ۹۵٪ موارد).