مشخصات کلیدی
مصرف خوراک به شکلی کارآمد و بهینه
بهبود ضریب تبدیل و تأثیر مثبت بر نرخ رشد
بهینهسازی استفاده از منابع انرژی، بهویژه نفت
کاهش هزینههای پرورش مرغداری و افزایش سودآوری
خوراک بخش عمدهای از هزینههای متغیر (تقریباً 60-70٪) در تولید مرغداری را شامل میشود. بخشی که انرژی را تأمین میکند معمولاً یکی از گرانترین اقلام خوراکی است و توجه به تأمین انرژی مناسب در جیره در تغذیه طیور از اهمیت بالایی برخوردار است. نتایج مطالعات مختلف در این زمینه نشان داده است که افزایش یا کاهش انرژی جیره، هم بر میزان مصرف خوراک تأثیر میگذارد و هم استفاده بهینه از خوراک و در نتیجه نرخ رشد را تحت تأثیر قرار میدهد.
نیاز انرژی حیوان به سه بخش تقسیم میشود: انرژی برای نگهداری یا متابولیسم پایه، انرژی برای تولید تخم یا عضله، و انرژی برای فعالیت. دریافت انرژی به عنوان عامل اساسی در تولید مرغ گوشتی محسوب میشود زیرا نه تنها بر نرخ رشد و ویژگیهای لاشه تأثیر دارد، بلکه عامل مؤثری در بروز برخی بیماریهای متابولیکی مانند آسکیت و سندرم کبد چرب در مرغهای گوشتی است. عملکرد طیور از نظر ضریب تبدیل خوراک به شدت به سطح انرژی متابولیک خوراک بستگی دارد. فرض بر این است که پرندگان ترانسژنیک نیاز انرژی بالاتری برای رشد سریعتر دارند.
مصرف خوراک در افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل و کیفیت لاشه مؤثر است. عواملی مانند عوامل غذایی (ترکیب مواد مغذی جیره، فرمولاسیون خوراک، سطح مواد خام و کیفیت پلت) و عوامل مدیریتی (دسترسی به خوراک و آب برای پرندگان، مدیریت محیط پرورش، بیماریها) به صورت فردی یا جمعی بر میزان مصرف خوراک در طیور تأثیر میگذارند.